Koppensnellers

Vandaag mochten wij dan eindelijk op bezoek bij de Ibanstam. Met een oversized kano + buitenboordmotor zouden wij erheen gebracht worden. De tocht zou ongeveer 40 minuten duren en Oscar zag er al flink tegenop…
Hoewel het in het begin even wiebelen was, werd het zodra wij vaart maakten al snel een relaxte tocht. Het uitzicht maakte dan ook veel goed.

image

Eenmaal aangekomen kregen wij een korte rondleiding door de longhouse, een primitieve vorm van een rijtjeshuis, waarna wij bij de ‘chief’ thuis werden uitgenodigd. Lunch zou nog even op ons wachten, dus om het gaasje te vullen kregen we kippenvoetensoep en huisgestookte whisky.

image

Tegen verwachting in smaakte het ons prima! Terwijl Tony lekker verder dronk zijn wij op onderzoek uitgegaan. Er bleek ook nog een soort balkon te zijn wat langs de gehele lengte van het longhouse liep.

image

Op het land eronder werden de kippen en andere beesten gehouden.

Voordat we gingen lunchen werd de traditionele dans opgevoerd. Er werd ons verteld dat wij goed moesten opletten, want daarna werd verwacht dat wij meededen!

image

Na al het gedans had iedereen wel trek. Gelukkig was de lunch klaar en konden wij aan tafel. Of hoe je dat ook noemt als je op de grond eet…

image

Wat ons het meeste is bijgebleven is de sambal. Superlekker, maar ook superheet. In de pittigste versie zaten 70 pepers!

Hierna overhandigden wij onze geschenken aan de chief. Deze werden direct onder alle bewoners eerlijk verdeeld.

image

Kennelijk werd het gewaardeerd, want we mochten 37 handen schudden en de Brandy was binnen een half uur op!

Tot slot kregen wij nog les in het schieten met een traditionele blaaspijp. Gelukkig geen live targets maar een bullseye op een piepschuim bord.

image

image

Achteraf zijn we blij dat we er niet zijn blijven slapen. Bij terugkomst in ons hotel begon het flink te stormen en kwam het met bakken naar beneden.

image

Helaas werd hierdoor besloten onze jungletocht niet te doen, omdat het te gevaarlijk was. Erg jammer, maar gelukkig hadden we bier en een mooi uitzicht op de donderwolken.

De volgende dag moesten we al weer vroeg uit de veren om naar Kuala Lumpur te reizen.

Laatste 2 dagen

Eigenlijk hadden we zin in iets anders dan alleen maar vroeg opstaan en tempels. Uitslapen dus! Maar als echte Nederlanders ga je dan toch naar het ontbijtbuffet, dus het uitslapen nam geen epische vormen aan.
We hebben beide dagen een tuktuk geregeld om ons naar wat meer afgelegen plekken te brengen. De eerste dag gingen we eerst naar het landmine museum. Onderweg wees onze chauffeur nog andere bezienswaardigheden aan en hij vond het maar gek dat we niet eerst naar de tempels wilden!
Het landmijnmuseum zelf is erg klein en eigenlijk niet de moeite waard om er heen te gaan zonder iets anders in de buurt te bezoeken. Los van de ontmantelde mijnen heeft het museum een interessante achtergrond. Het museum is opgericht door een voormalig kindsoldaat van de Kmer Rouge. Zelf heeft hij tijdens de oorlog duizenden mijnen neergelegd en hij ziet nog dagelijks de gevolgen daarvan. Daarom is hij zelf begonnen met mijnen op te ruimen, waardoor dus het museum ontstaan is, en heeft hij een stichting opgericht waarmee hij kinderen helpt die slachtoffer zijn geworden van landmijnen.
IMG_4824

Op aanraden van onze tuktuk chauffeur zijn we daarna naar de The Banteay Srey Butterfly Centre gegaan. Zoals de naam al verraad worden hier een hoop vlinders gehouden, maar ook deze stichting is actief in het betrekken van de locale bevolking. Het laat lokale mensen de vlindereitjes verzorgen tot aan de popfase. Daarna worden de poppen verkocht en daarvan krijgen de verzorgers een deel.
Nadat Oscar genoeg foto’s van vlinders had gemaakt en ik aangevallen werd door een mier zijn we toch maar wat tempels gaan bekijken. Gelukkig was het weer beter dan gisteren, dus het was ook wat beter te doen.

IMG_4855

Omdat we gisteren de meest bekende tempels hadden bezocht, gingen we deze keer naar de minder bekende. Die zijn minder of bijna niet gerestaureerd, wat deze tempels voor ons ook stiekem een stuk leuker maakte. Bomen en ander groen wat dwars door de tempels heen groeit, vervallen stukken die nooit zijn opgeruimd en een stuk minder toerisme.

IMG_5082

De laatste dag zijn we eerst naar The Angkor Centre for Conservation of Biodiversity gegaan. Hier worden bedreigde en verlaten dieren opgevangen, verzorgd en wanneer mogelijk weer in de natuur uitgezet. Een mooi contrast met de meeste Aziatische dierentuinen waar de dieren in slechte omstandigheden verkeren. De rondleiding werd afgesloten met een presentatie, die wij beleefd afgeslagen hadden. Het was inmiddels al 2 uur ‘s middags! Meestal begint het rond half 5 te regenen en we moesten nog hiken om bij de volgende bezienswaardigheid te komen!

IMG_5222

Kbal Spaen ligt in het Kulengebergte. Het is voor de verandering geen tempel, maar een verzameling uitgehakte hindoeïstische beelden en symbolen in een rivierbed. Vanwege het grote aantal vruchtbaarheidssymbolen wordt deze rivier ook wel de rivier van de 1000 Linga’s genoemd. Vroeger dachten ze dat deze symbolen het water vruchtbaar maakten en daarmee dus ook de landbouwgrond. Het is nogal een hike om er te komen. Op zich valt het pad wel mee, al moet je af en toe wel klimmen, maar de moeilijkheid zit ‘m vooral in dat het heet is. Met zo’n 35 graden en een luchtvochtigheidspercentage van 110% (in ieder geval onder Oscar’s oksels) was de jungle aldaar een redelijk verstikkende ervaring. Anderhalve kilometer en een uur verder waren we eindelijk waar we zijn moesten. Een tegenvaller was dat er geen locals waren die water verkochten. Bij elke andere bezienswaardigheid zijn ze er in overvloed! Op zich een mooie riviertje, beelden en uitgehakte symbolen wel aardig, maar een stuk minder indrukwekkend dan wij hadden gedacht. We besloten de rivier naar beneden te volgen waar we bij een waterval kwamen. Dit bleek een ware vlinderorgie! Overal waren vlinders aan het paren, gelukkig had de waterval op ons een verkoelende uitwerking. Uiteraard moest ik op de terugweg naar de tuktuk nog even van een rots glijden en met een verstuikte enkel naar beneden hobbelen. Gelukkig voor ons waren we op tijd weer beneden, want er kwam een gigantische regenbui aan!

IMG_5293

 

Een voordeel van een tuktuk ( of een nadeel, ‘t is net hoe je het bekijkt) is dat je wat meer meekrijgt van het echte leven van de locals. Van een kijkje in de dorpjes tot het delen van de weg met koeien, het is een stuk interessanter dan per auto en nog prima te doen met wind airco.

IMG_4958

Angkor Wat?

Om 4 uur ‘s ochtends opstaan blijft rot, gelukkig had ons hotel een meeneemontbijt klaargemaakt. Wat ons opvalt is dat gidsen altijd ruim op tijd komen. Hij zat om kwart voor 5 al in de lobby op ons te wachten.
Voordat we naar Angkor National Park konden moesten we eerst een toegangskaart kopen. We hebben maar meteen een 3-dagenkaart gekocht, want we zullen ongetwijfeld de komende dagen nog meer tempels willen bezoeken. Voor de toegangskaart moet je eerst nog even een mugshot maken. Uiteraard supercharmant met onze duffe koppen!

Om kwart over 5 waren we er dan eindelijk. Het was nog pikdonker en we waren blij dat er een zaklampfunctie op onze mobiele telefoons zaten! We zijn voor de vijver van de Angkor Wat op de zon gaan wachten. Het bleek helaas te bewolkt om de zon echt op te zien komen, maar het was wel aardig om het langzaam licht te zien worden.
2013-07-23 05.55.37

Onze gids nam ons vervolgens mee naar binnen. Zelfs om 6 uur ‘s ochtends is het hier al warm en erg benauwd! Van origine is dit een Hindoeïstische tempel, maar naar gelang de voorkeur van de regerende koning is dit verschillende keren veranderd naar het Boeddhisme. De tempel was in eerste instantie gewijd aan Vishnu, wat ook de bouwstijl en de mythologie achter de bas-reliëfen verklaart.IMG_4090
Vanwege de steile bouwstijl is er maar 1 weg naar het bovenste gedeelte van de tempel. Het uitzicht op de jungle en de bijgebouwen maakt de klim meer dan waard.
2013-07-23 07.50.36

IMG_4175

Nu is Angkor Wat (Tempel Stad) natuurlijk niet de enige plaats die het bezoeken waard is. De volgende stop waren de tempels gelegen in Angkor Thom (Grote Stad), de toenmalige hoofdstad van de Kmer Empire. De meest centraal gelegen tempel is Bayon, een boeddhistische tempel met hindoeïstische invloeden. De tempel heeft 54 torens met elk 4 gezichten. Wanneer je door de tempel loopt is het alsof er overal naar je gekeken wordt, wat af en toe een beetje een onbehaaglijk gevoel geeft. Afhankelijk van welk verhaal je gelooft, zijn dit de gezichten van de toenmalige koning, de hindoeïstische god Brahma of van Boeddha.
IMG_4304

Gelukkig voor Oscar gingen we daarna naar tempels waar nog niet zoveel gerestaureerd is. Als een echte ‘templemonkey’ klom hij verschillende keren op ontzettend steile tempels waar ik me toch maar niet aan waagde. Via Baphuon, wat gedeeltelijk afgebroken is door de Kmer Rouge, de overblijfselen van het koninklijk paleis en de bordessen daarvan zijn we naar de Ta Prohm tempel gelopen. De Ta Promh tempel, beter bekend als de Tomb Raider tempel, is grotendeels overwoekerd door de jungle. Het unieke samenspel tussen de natuur en de tempel heeft vaak als inspiratie en toneel gediend voor verschillende films en games. Op dit moment wordt de tempel gerestaureerd door de Archaeological Survey of India.

IMG_4517

Nadat Oscar nog even in een boom geklommen was, gingen we op weg naar Banteay Srei.
IMG_4571

Banteay Srei is een tempel gewijd aan de Hindugod Shiva. De naam betekent Citadel van de vrouwen. Het is gemaakt van rode zandsteen en mede dankzij deze steensoort zijn de bas-reliëfen nog goed bewaard gebleven.IMG_4665

IMG_4703

Onderweg naar de laatste tempel die we die dag gingen bezoeken stopten we bij wat toeristenkraampjes. De mensen die hier wonen maken en verkopen palmsuiker wat ze zelf winnen uit de palmbomen die daar overal groeien. Hierbij komen geen machines te pas. De man van het huishouden klimt ‘s avonds in zo’n palmboom en maakt een snee in de mannelijke vrucht. Daaronder hangt hij een opvangbak waar het palmsap in opgevangen wordt. De volgende dag haalt hij deze opvangbakken weg en van het opgevangen sap worden verschillende producten gemaakt. Gelukkig mochten we proeven en lieten ze het hele proces aan ons zien. Nog best een leuke ‘touristtrap’!
De laatste tempel was Pre Rup. Er zijn aanwijzingen dat deze tempel voor crematies werd gebruikt, maar volgens velen was het waarschijnlijk ook het centrum van een mogelijk nieuwe hoofdstad. Helaas is daarvan niks concreets terug te vinden, dus de echte functie blijft voorlopig nog onbekend.
IMG_4754

Met de ‘Partybus’ naar Siem Reap

De dag begon uiteraard weer vroeg. Om 8 uur werden we gedropt bij de bus die ons naar Siem Reap zou brengen. Zoals de titel van deze post al verraad was deze bus nogal apart. Vooral veel gordijnen, tierelantijntjes en wifi zonder internetconnectie. Foute muziek maakte het geheel compleet. Gelukkig ging het kattengejank toen we onderweg waren uit en konden we film kijken. We werden aangenaam verrast met Red Dawn, hoewel achteraf gezien die film door straatkindjes voor 1 dollah overal verkocht wordt… Hiermee hebben we ons nog redelijk vermaakt totdat de film afgelopen was en de fantastische Cambodjaanse muziek weer aan ging…

2013-07-22 08.20.50

De busreis die zo’n 6 uur duurt kost 12 dollar voor een enkeltje. Geen geld, maar dat zag je terug aan de staat van de bus. Ze gaan er prat op dat het een Japanse bus is, maar ze vertellen er niet bij dat hij al 20 jaar oud is. Uiteraard met hier een daar een deukje, dikke en grote barsten in de voorruit, een airco die langzaam aan warmer werd en, zoals in vele auto’s hier, deed de snelheidsmeter het uiteraard niet. De gemiddelde snelheid die je in Cambodja mag rijden is 60 km per uur op hoofdwegen. Niet dat je dat altijd haalt, want de hoofdweg (zeg maar de A2 van Cambodja) van Siem Raep naar Phom Penn is een tweebaansweg waarvan delen nog steeds niet verhard zijn. Daarbij zoeft het snellere verkeer (die altijd toetert voordat ze een inhaalactie doen) je aan alle kanten voorbij, dus die 60km per uur haal je nooit.

We kwamen pas laat aan en vanwege de slechte hygiëne van het wegrestaurant, waar we uiteraard niks gegeten hebben, hadden we al vroeg trek. Tripadvisor is meestal een goede raadgever en we hadden al snel een restaurantje gevonden. Uiteindelijk zijn we vroeg weggegaan, want de gids die we benaderd hadden om ons rond te leiden bij de Angkor tempels had toevallig nog tijd en een uiteraard intensief programma samengesteld. Morgen moeten we dus om 4 uur op, om op tijd de zonsopgang bij Angkor Wat te kunnen zien!

Phnom Penh city tour

Vandaag werden we opgehaald door onze privé chauffeur met gids. Superrelaxte manier om de stad te bekijken! De eerste stop die we maakten was de Royal Palace. Om te beginnen is het een prachtig complex en is het verschil in architectuur met Vietnam, China en Japan een aangename verandering. De daken zijn gelaagd en op de punten zijn er Naga (slangen) te zien. Ook houden de sterke garuda het dak op z’n plaats.

IMG_3740

Het hoogtepunt is het bezoek aan de zilveren pagoda. Zoals de naam al verraad is er veel zilver te vinden. Dit zit voornamelijk in de 5000+ zilveren vloertegels. Helaas ligt er bijna overal tapijt en kan je deze bijzonder dure vloer nauwelijks zien. In het midden van de pagoda staat een 90kg zware boeddha van goud. Verder zijn er veel vitrines met boeddhistische en hindoeïstische relikwieën.

Na de Royal Palace gingen we naar de National Museum. Het is vooral gericht op de Ankor periode van Cambodja. Er staan veel beelden die overgebracht zijn van de Angkor tempels. We hadden gelukkig een museumgids die ons de achtergrond van de verschillende exposities kon vertellen en we hebben van hem veel geleerd over het boeddhisme en het hindoeïsme. Er zijn nou eenmaal veel standbeelden van de verschillende goden in verschillende posities die allemaal een verhaal met zich meedragen.
Hierna was het tijd voor lunch. Zoals alle toeristen met een guided tour werden we naar een toeristenrestaurant gebracht. Dat zag je uiteraard ook meteen in de prijs terug! Gelukkig was het eten te doen en waren er niet teveel luidruchtige Chinezen.

Toen werd het tijd voor de wat meer serieuze bestemmingen van onze tour. Eerst gingen we naar Tuol Sleng Genocide Museum, ook bekend als de S21 prison. In betere tijden was dit een middelbare school, maar toen de Kmer Rouge in 1975 aan de macht kwam werd deze plek omgevormd tot gevangenis. Hier nam de Kmer Rouge iedereen in de buurt van Phnom Penh gevangen die mogelijk tegen het regime was. Zo’n 16.000 mensen zijn hier gefolterd en daarna naar het dichtbij gelegen Killing Field gebracht.
We hebben de mazzel gehad één van de weinige overlevenden, Bou Meng, te mogen ontmoeten. Zijn verhaal maakte de verschrikkelijke werkelijkheid van toen tastbaar.
IMG_3892

Enigzins geëmotioneerd gingen we vervolgens naar de Killing Fields van Choeung Ek. Wat er hier gebeurd is, daar zijn gewoon geen woorden voor. De meeste massagraven zijn inmiddels opgegraven en de overblijfselen in een stoepa ondergebracht. Helaas zijn hier zoveel mensen vermoord dat we soms letterlijk nog om stukken bot en kleding van slachtoffers heenliepen. De meeste mensen zijn hier langzaam om het leven gebracht. ‘s Avonds werd er harde muziek gespeeld en werden mensen simpelweg doodgeknuppeld en in het geval van kinderen doorgeslagen tegen een boom. Ik kan voor ons allebei spreken dat dit één van de heftigste ervaringen van ons leven is geweest.
IMG_3926

IMG_3960

Na de Killing Fields hadden we toch echt behoefte aan een sterke borrel. Vooral omdat eigenlijk iedereen hier mensen aan het regime is kwijtgeraakt, zoals ook onze gids die zijn oom en neven, nichten en vrienden heeft verloren. We zijn daarom naar ons favoriete restaurant gegaan. Wat goed voedsel en lieve mensen al niet kunnen doen! Wat mij betreft de kracht van Cambodja. Ze blijven allemaal positief kijken naar de toekomst, ondanks dat de Khmer Rouge 2 miljoen mensen heeft vermoord van de 8 miljoen inwoners, dan moet je wel sterk in je schoenen staan om niet bij de pakken neer te gaan zitten!

1 Dollah is good for you

We werden om 7 uur al opgehaald om naar de boot te gaan. IMG_3663 Na de zoveelste Nederlanders opgehaald te hebben, deze keer kakkers uit ‘t Gooi, waren we dan eindelijk onderweg naar Cambodja. Anderhalf uur later kwamen we bij de grens aan. Dit bleek eerst een huisje te zijn om Vietnam uitgestempeld te worden en 100 meter varen verderop 2 gasten die de visums in het paspoort plakten, daarna een loket waar je nog een stempel kreeg en dan nog een laatste controle voordat we de boot weer op gingen. Uiteindelijk duurde het hele circus een half uur. Maar dan ben je er nog niet. Vanaf de grens is het nog zo’n 4 uur varen naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Omdat we al 2 dagen op de Mekong Delta hadden rondgevaren was de bootreis weinig interessant. De mensen langs de rivier leven op dezelfde wijze als die in Vietnam, huizen op palen met een zooi vee en cocospalmen. Het maffe is dat hier met twee verschillende valuta betaald kan worden. Ze hebben natuurlijk hun eigen geld de Riel, maar alles wordt in elk geval voor toeristen afgerekend in Dollars. Zelfs de pinautomaten geven alleen dollars!IMG_3668

Ons hotel in Phnom Penh was een oud Frans koloniaal gebouw, binnen een kwartier lopen van de meeste bezienswaardigheden. Omdat we voor morgen al een gids geregeld hebben om naar de Killing Fields en de S21 prison te gaan zijn we eerst naar Wat Phnom gegaan. Dit was iets verder weg, ongeveer een half uur lopen vanaf ons hotel. De heenweg zijn we via de rivier gelopen. Langs de boulevard zijn veel cafés en restaurants te vinden die uiteraard op de toeristen gericht zijn. Goed om te weten dat we daar geen authentieke Khmergerechten gaan vinden!IMG_3673Eenmaal bij de tempel blijkt deze op een ‘heuvel’ te liggen. Helaas niet hoog genoeg voor een mooi uitzicht over de stad, maar wel mooi gedecoreerd en gelukkig de moeite waard. Buiten wordt je wel direct geconfronteerd met het verleden van Cambodja. Er zijn verschillende gehandicapte mensen die om geld bedelen, omdat ze hun benen kwijt zijn geraakt door een van de vele landmijnen die het land nog rijk is.

Hierna zijn we naar de Central Market gelopen. Zoals bij alle markten die we hiervoor hebben bezocht is het er erg druk en kan je er van allerlei meuk kopen. Het gedeelte waar ze voedsel verkopen is het interessantst, daar komt voornamelijk de lokale bevolking. Supermarkten zoals wij die in Nederland kennen, hebben ze hier niet. Voor vers voedsel is dit dan ook ‘the place to be’. Het is erg leuk om te zien hoe zij dealtjes met elkaar maken en eigenlijk dezelfde tactieken gebruiken als wij!

Onderweg naar het hotel kwamen we veel feestvierende Cambodjanen tegen. Van snoeiharde muziek in tentjes tot rondracende pick-ups en scooters met vlaggetjes. Er is hier duidelijk iets groots gaande. Gelukkig kon de receptioniste van ons hotel ons vertellen dat er de 28ste verkiezingen zijn en dat dit hun manier is om steun te betuigen aan hun partij en om nieuwe leden te werven. Er doen 8 partijen mee aan de verkiezingen, maar er zijn 2 die de show stelen; de Cambodian People’s Party en de Cambodian National Rescue Party.

Voor avondeten wilde ik graag lokaal voedsel en Oscar wilde graag een burger. Klinkt lastig, maar de oplossing lag bij de Laughing Fatman. Een restaurant waar ze goede burgers en traditioneel Khmer-gerechten hebben. Het wordt gerund door een familie en dat merk je in de service en de prijs. We hebben hier echt heerlijk gegeten! Jammer van de jonge kinderen die hier om de haverklap binnenkomen om hun meuk te verkopen. Van zelfgemaakte armbandjes tot gekopieerde boeken ze zeulen het allemaal van restaurant naar restaurant in de hoop iets te verkopen met de vraag: ‘1 dollah good for you?’

Chau Doc

Chau Doc is de grensstad met Cambodja. We kwamen er aan het eind van de middag en het leek in eerste instantie wel aardig. Het hotel stond tegenover de markt en de meeste dingen waren binnen 10 minuten lopen. Jammergenoeg was er weinig te beleven. De markt was erg leuk, maar dat was het dan ook wel.

De meeste restaurants zagen er akelig vies uit en ook de kraampjes op straat werden niet echt druk bezocht door de locals. We zijn toen maar naar het ‘dure’ Victoria Hotel gegaan. Heerlijk gegeten en voor omgerekend €25 een van de duurste maaltijden van onze reis.
Na geproost te hebben op het starten van de malariapillen zijn we weer teruggegaan naar ons hotel. Morgen worden we om 7 uur ‘s ochtends opgehaald om met de speedboot naar Phnom Penh in Cambodja te varen.

Floating markets en cavia’s

De dag begon al vroeg. Om 8 uur werden we in een kleiner bootje geladen en voeren we naar een drijvende markt.
image

Hier liggen een aantal boten voor anker die allemaal groente en fruit verkopen. Net zoals het verkeer in de steden is het hier een chaos van boten. Om nog enigszins te weten waar je naartoe moet hebben alle boten die waar verkopen een lange stok hoog in de lucht staan. Daaraan zitten de producten die ze verkopen vastgebonden. Op die manier weet iedereen waar wat te halen valt.
image

Na de markt zijn we nog een stuk verder gevaren naar een noedelfabriek. Normaal verwacht je daar alleen noedels tegen te komen, maar tot onze verbazing hadden ze een aantal egels, eekhoorns en een cavia! Superschattige en goed verzorgde beestjes, maar ik hoop toch echt dat ze niet voor een of andere gekke instant noodlesmaak gebruikt worden.

Hierna was het tijd om weer terug naar de boot te gaan. Daar kregen we lunch en daarna konden we weer aan wal waar onze transfer naar Chau Doc op ons wachtte.

Al met al was het een leuke cruise. Vooral mooi om te zien hoe de mensen hier leven. En hoe overbeladen sommige vrachtboten rondvaren.

Mekong Eyes Cruise

We werden om half 9 opgehaald door het busje wat ons naar de boot bracht. De opstapplaats voor de boot lag in Cai Be zo’n 3 uur rijden van Saigon. Na aankomst werden we in een klein bootje geladen waarmee we naar het grotere schip voeren. Gelukkig hoefde we onze tassen niet zelf aan boord te slepen, daarvoor waren wat sterke Vietnamezen beschikbaar.

Onze hut was een van de betere aan boord. Voor bootbegrippen vrij ruim en we hadden een eigen balkon. Tijdens de lunch begonnen we te varen. We zaten aan tafel met twee New Zealanders die een eigen vissersbedrijf hadden. De vis die op tafel kwam werd dan ook hevig geïnspecteerd. Op zich was het goed te doen, maar het was niks speciaals.

Na de lunch hadden we wat vrije tijd. De zon liet zich gelukkig weer eens zien en we hebben daardoor nog een paar uur kunnen zonnebaden. Om vier uur was het tijd voor het eerste uitstapje. We gingen aan wal bij een klein dorpje. De mensen wonen hier nog echt primitief. De meeste in huisjes op palen gemaakt met palmbladeren, degenen die het wat breder hebben met hier en daar een bakstenen muur. Honger hebben ze gelukkig niet, er hangt genoeg fruit aan de bomen en ze krijgen voldoende rijst van hun rijstvelden. Ook lopen er overal kippen rond. Het zijn niet die vadsige gevallen zoals we die in Nederland kennen. Deze staan wat hoger op hun poten en planten zich vrij voort. Er zit wel genoeg vlees op dat ze volgens Oscar nog steeds Nom zijn. Een uur later was het tijd om naar de boot terug te keren.

Het avondeten was wel lekker. Helaas weer niet spectaculair. Voor veel minder geld kan je veel lekkerder eten. Maar goed, ‘it fills the hole’. Wat véél vervelender was is dat sommige dingen op begonnen te raken. Zo was er geen 333 bier, geen cola light, geen ijsklontjes en geen JD meer. Goed excuus om cocktails (zonder ijs dus) te drinken! Ergens vraag ik mij ook af of het allemaal wel echt op was en of dit niet een truc was om iedereen duurder te laten drinken…

Er was geen avondprogramma, dus dan maar zuipen met middelbare Aussies. Om 10 uur zijn we naar bed gegaan. Het ontbijt begon de volgende dag al vroeg en om 8 uur stond de drijvende markt al op het programma.

Reunification palace

Vandaag hadden we geen vast programma en daarom besloten we om eerst lekker uit te slapen.
Daarna was het tijd om nog ergens een ontbijt te scoren. In het toeristengebied was gelukkig ook een subway! Na alleen maar noedels en rijst een welkome afwisseling.

Via het operahuis en de Notre Dame kathedraal zijn we naar de Reunification Palace gelopen. In het paleis zijn gratis rondleidingen. Ik vond het op zich best saai. Het is aardig om te zien waar de president gasten ontvangt, maar na verscheidene ontvangstkamers had ik het wel een beetje gehad. Het hangt uiteraard vol met kunstwerken wat wel mooi was om te zien.
Aan het einde van de tour was er nog een video over de historie van het paleis. De ruimte had airco en dat gecombineerd met relaxte stoelen zorgde ervoor dat we daar heerlijk hebben liggen tukken.

Na ons schoonheidsslaapje was het tijd om onze tassen weer in te pakken, want de volgende dag gingen we verder cruisen op de Mekong Delta.