Auto rijden in Mexico

Onze reis van Campeche naar Xpuijil was hobbelig. En dat komt door de Mexicanen zelf. Ze kennen namelijk geen regels qua autorijden. Nouja, ze zijn er wel, maar niemand houdt zich eraan. De snelheidsbordjes zijn ook geen maximale snelheid, maar een suggestie van hoe hard je kan rijden.

Op de meeste wegen mag je 80KM per uur rijden, maar iedereen rijdt er met 100KM per uur er overheen. In een SUV of pick-up truck kan dat ook wel, maar onze Nissan Versa vindt de kwaliteit van de wegen toch wat minder leuk. De ophanging heeft het ook flink te verduren door de vele gaten in de wegen. En van Denise mocht ik niet te hard rijden, want met onze auto zijn wij natuurlijk een gewild slachtoffer voor een politieagent die naast zijn loontje nog wat zwart bij wil verdienen.

Helaas waste het hotel mijn auto niet mee…


Het was dan ook even wennen aan de ongeschreven regels op de weg. De meeste wegen zijn tweebaans, met een klein vluchtstrookje. Dit vluchtstrookje wordt voor alles gebruikt. Om in te halen, of om je auto te parkeren, of als groenstrook omdat de flora de weg heeft ingenomen. Langzaam verkeer gaat zover mogelijk aan de kant voor snelverkeer. Als je merkt dat er weer een boze Mexicaan achter je staat te drammen, dan geef je door middel van je linker knipperlicht aan dat de weg veilig is en dat hij er langs kan. Daarvoor zijn je knipperlichten natuurlijk niet voor bedoeld, maar ze geven in Mexico toch amper richting aan. Wil je links, dan ga je links, wil je rechts, dan ga je naar rechts, zonder ooit je knipperlicht te gebruiken. Mocht je een weg tegenkomen die twee bij tweebaans is, dan mag je zowel links als rechts inhalen. Het gaat dan ook meer op gevoel dan op verstand, en je moet goed opletten wat anderen doen


Het was dan ook even wennen aan de ongeschreven regels op de weg. De meeste wegen zijn tweebaans, met een klein vluchtstrookje. Dit vluchtstrookje wordt voor alles gebruikt. Om in te halen, of om je auto te parkeren, of als groenstrook omdat de flora de weg heeft ingenomen. Langzaam verkeer gaat zover mogelijk aan de kant voor snelverkeer. Als je merkt dat er weer een boze Mexicaan achter je staat te drammen, dan geef je door middel van je linker knipperlicht aan dat de weg veilig is en dat hij er langs kan. Daarvoor zijn je knipperlichten natuurlijk niet voor bedoeld, maar ze geven in Mexico toch amper richting aan. Wil je links, dan ga je links, wil je rechts, dan ga je naar rechts, zonder ooit je knipperlicht te gebruiken. Mocht je een weg tegenkomen die twee bij tweebaans is, dan mag je zowel links als rechts inhalen. Het gaat dan ook meer op gevoel dan op verstand, en je moet goed opletten wat anderen doen.

Gelukkig rijdt iedereen onverzekerd rond, dus iedereen let wel op elkaar. Want je weet niet of je bij schade iets vergoed krijgt. Als je al weet wie je je heeft aangereden. Mocht je verkeerd geparkeerd staan en meneer agent ziet dat, dan halen ze je kentekenplaat eraf en mag je hem ophalen bij het lokale politiebureau. Dat geintje kun je dus twee keer doen. En aangezien de wegen onverlicht zijn, er flink wordt gedronken in de nacht en er zelfs idioten zijn die benzine willen besparen en dus hun lichten uit doen, kijkt iedereen verdomd goed uit zijn doppen.

Maar niet alleen de natuurlijke staat van de wegen zorgt ervoor dat je minder snel gaat rijden en goed op de weg let. De plaatselijke fauna heeft zijn plaats op de weg, of liever naast de weg, door. Zo lopen honden in dorpse gebieden gewoon los. Geweldig voor die beesten, maar dat betekent ook dat wel eens eentje voor je auto springt. Maar niet alleen honden zorgen voor bedreigingen, ook slangen, neusbeertjes, vossen, leguanen en zelfs een aapje heeft rechten in onze koplampen gekeken.

Een derde belemmering en potentiele autosloper zijn drempels. Deze worden strategisch neergelegd op de weg om de snelheid in toom te houden. Echter, er zijn legale en illegale drempels. De legale liggen meestal voordat je dorpen en steden binnenrijdt. Het liefst staat er dan ook een politiehokje voor om alles in de gaten te houden. De illegale zijn zelf gelegd, het liefst heel hoog en voor een huis, zodat je vanuit je huis direct een stalletje kan beginnen. En die krengen moet je echt zo langzaam mogelijk nemen, als je wilt dat je ruggengraat op dezelfde plek blijft zitten!

Het beruchte bordje. Hiermee wordt een drempel aangegeven. Een relatie tussen het aantal bergjes en drempels kon ik niet leggen.