Stelende apen in Ubud

Met een grotere boot gingen wij van Gili Air naar onze volgende bestemming Ubud. Op deze grote boot kon je ook op het dak zitten zodat je lekker in de zon kon genieten van het 2 uur durende trip richting het eiland Bali. Omdat de meeste passagiers of geen zin hadden in de zon, of toch stiekem zeeziek werden, bleef iedereen binnen zitten. Behalve ik natuurlijk, en de crew die niets te doen had dan wachten. 

Helaas werden de golven toch iets wilder dan voorspelt en sloegen de golven continu over de gehele boot heen. Helaas voor mij werd ik dus continu van alle kanten belaagd door golven en werd dus nat tot aan mijn onderbroek. 

Dat was tegenslag nummer 1. De volgende tegenslag was dat het al de hele tijd regende in Ubud en dat hield continu aan. Op sommige momenten hield het even op, zodat we wat konden rondwandelen langs de vele rijstvelden die de stad rijk is. En als het dan hard regent, dan ga je maar ergens schuilen, want een paraplu of poncho helpt niet tegen stortregen. 

Een andere bezienswaardigheid in Ubud is het Monkey Forest waar je tegen betaling mag rondwandelen tussen de vele apen die daar wonen. Deze apen kunnen gewoon rondlopen door de stad, maar daar krijgen ze te eten zodat ze ergens anders geen overlast veroorzaken. Natuurlijk zijn er wat brutale apen die dat wel doen en die vreten dan alles wat los en vast zit op.

Ze weten ook precies wat wel en niet lerker is en ook waar mensen die bewaren. In tassen bijvoorbeeld. Ook ik was het slachtoffer van een paar apen die dachten dat er lekkers in mijn tas zat. Eerst vechten ze om je, beklimmen je vervolgens en rukken je tas open. Loop je weg, dan volgen ze je totdat er iets lekkerders op hun pad komt, zoals een banaan of maiskolf. 
De volgende dag stond in het teken van het beklimmen van Mount Batur die op een uurtje rijden ligt. Omdat wij van te voren hadden besloten dat het uitzicht het mooist zou zijn als de zon opkwam, stonden wij om 2 uur op om rond 6 uur klaar te zitten voor zonsopgang. De klim os ongeveer 1500 meter omhoog, duurt zo 1,5 uur in ons tempo en wordt gedaan in het pikkedonker. Nou ja, met een zaklamp voor het nodige licht om te zien waar je loopt. Anders val je zo naar beneden, want het is behoorlijk steil. 

Tegenvaller nummer 2 kwam daar opdagen. Helemaal doorweekt van de miezerige regen was het koud op de berg. Het waaide en het was zo 24 graden, een temperatuur die wij niet meer gewend waren. Uiteraard was het bewolkt, dus van een mooi uitzicht was geen sprake, maar toch hebben wij voor 5 seconden even wat zo’n door de wolken gezien. Je moest niet te lang knipperen met je ogen, anders had je het gemist. Snel even ontbijten en wat warme thee om warm te worden, was het tijd om naar beneden te gaan.

De weg terug ging redelijk, maar van de hele krater, die nog actief was, hebben wij niets gezien. Eenmaal weer beneden en terug bij het hotel hebben we maar weer ontbeten en gekeken hoe de regen met bakken naar beneden kwam. Tijd dus om wat slaap in te halen, want de volgende dag moesten we alweer vroeg op om naar Flores te vliegen.