Vissen in Inle Lake

Na een nat Kalaw was onze volgende stop Inle Lake. Zoals de naam al doet vermoeden, gaat het hier om een groot meer waar verschillende dorpjes op grote palen is gehuisvest. 

2016_11_10_1652

Hoe meer wij richting het noorden gaan, hoe toeristischer alle steden worden. De toeristen en backpackkers hebben deze plek al ontdekt en dat valt overal aan terug te zien. Mensen spreken beter Engels, reclames zijn  niet meer in het Burmees, en de hoeveelheid restaurants die buitenlands eten serveren neemt toe. 

dsc_1038.jpg

Zo ook de prijzen. Als een verkoper direct prijzen noemt in dollars, dan weet je al snel dat ze teveel vragen. Afdingen is in Myanmar normaliter ongebruikelijk, maar in dit geval moet je wel. Vroeger was het moeilijk om in Myanmar te pinnen, tegenwoordig zijn alleen de pinautomaten op het vliegveld leeg. Het enige verveldende is dat je een pak met briefjes krijgt, wat in geen mogelijkheid meer in je portemonnee past. 

Ik had het briefgeld verstopt op verschillende plekken en ik kom ze nu overal tegen in mijn tas.

dsc_1031.jpg

Iedereen gaat naar Inle Lake om een boottocht te maken over het meer. Het eerste gedeelte is ook schitterend. Het meer ligt tussen de bergen en tezamen met de vissers, de plaatselijke flora en fauna en het oorverdovend geluid van alle bootmotoren zorgen voor een onvergetelijke ervaring.

20161111_090002.jpg

Omdat wij de laatste tijd veel in de auto zitten, zijn wij ondertussen gewend om in slaap te vallen tijdens het rijden. Alle wegen zijn van Belgische kwaliteit en zorgen voor een schommelend gevoel op de achterbank. Ditzelfde gebeurde bij mij op het bootje! Alleen is het niet verstandig om in een opgevoerde kano in slaap te vallen.

2016_11_11_2367

Eenmaal het meer ingevaren, vaar je van dorpje naar dorpje, waar je voornamelijk toeristenwinkels aandoet. Het echte leven speelt zich een beetje achter de schermen af. Het is gelukkig wel leuk om te zien hoe zilver wordt bewerkt, hoe je van een lotusbloem garen kunt maken, of hoe zo opgevoerde kano wordt gemaakt, maar het eindigt allemaal in de shop. Behalve bij die bootshop, die kun je natuurlijk niet in een vliegtuig meenemen. Maar zelfgemaakte sigaren, die natuurlijk wel!

dsc_0933.jpg

Al met al is de omgeving mooi, maar helaas merk je al dat de snelle groei van het toerisme al de toon zet in de omgeving. Om als buitenlandse toerist binnen het gebied te komen, moet je bij aankomst even 10 euro lappen. Officieel voor het behoud van de natuuromgeving, of als verkapte belasting. Maar laat je vooral niet tegenhouden, de omgeving is het meer dan waard!

2016_11_11_1723

De volgende stop is even toeristisch, namelijk Bagan. We gaan per vliegtuig, dat scheelt zo’n 8 uur in het vliegtuig zitten.