Op weg naar Kuala Lumpur

Gelukkig kwamen wij zonder kleerscheuren van ons resort af. Er stond ons weer een lange rit terug naar Kuching te wachten. Gelukkig wist Tony ook dit keer het gaspedaal te vinden waardoor wij veel te vroeg op Kuching International Airport aankwamen.

Onze eerste vlucht met Air Asia ging gelukkig zonder al te veel problemen. Wel moest het natuurlijk eerst keihard regenen en onweren, maar toen onze vliegende bus klaar stond, hield het op. Air Asia is net zo goedkoop, zo niet goedkoper, als EasyJet. Veel reclame op de overhead lockers, kleine stoeltjes, alleen werden er geen krasloten verkocht aan bord.

Eenmaal aangekomen in Kuala Lumpur ging alles met sneltreinvaart. Koffer en tas waren binnen 10 minuten op de rolbank en wij stonden binnen 15 minuten buiten. Ondertussen ben ik wel gewend geraakt om op gehaald te worden van vliegvelden en alleen te kijken naar het naambordje met mijn naam erop. Dit keer stond er klein Indiaas meisje te wachten. Ze liep met ons mee naar buiten en zei onderweg geen woord. Wij waren al bang dat we de komende dagen met haar opgescheept zouden zitten… Gelukkig bleek dat niet het geval te zijn!Ondertussen kregen wij links en rechts taxi’s aangeboden, maar ineens stonden wij buiten. Tot grote schok van onze nieuwe reisgids, want die had daar niet op gerekend.

Uiteraard moest er wat verkeerd gaan, want wij zouden nieuwe papieren krijgen over wat wij gingen doen, incheck vouchers voor het hotel en tickets voor de veerpont. Sorry Hendriksen en Luiten, wij hebben nu jullie envelop! Het is niet alsof ze in Maleisië een ander schrift dan Romeins gebruiken, dat hebben ze te danken aan de Engelse koloniale verleden. Wat nog wel gebruikelijk is dat je eerst je achternaam/familie naam gebruikt en dan je roepnaam, en dat brengt ook nog wel eens verwarring. Hoewel ik wel kan wennen aan meneer Oscar.

Onze nieuwe reisgids, Deen of Din, was een beetje boos over deze fuck up, en dat resulteerde in een vreemd gesprek. Hij staat namelijk een beetje negatief tegenover nieuwe mensen. Zo kregen wij alle horrrostories te horen over zijn vorige klanten. Zo moesten wij weten dat hij alleen er was om ons rond te rijden, en niet om reisgids te spelen. En als wij daar problemen mee hadden, dan moeten wij maar contact opnemen met het reisbureau. Een fijn begin van een nieuwe belevenis….

Maar wij hebben ondertussen vele reisgidsen en buschauffeurs gehad en Din kan totaal niet zijn mond houden. Hij begon zelf over van alles te vertellen, zelfs als er niets was. Uiteraard wil iedereen weten waar wij vandaan komen, wat wij doen, of wij getrouwd zijn, etcetera. Ook begon hij over voetbal, over de oude spelers zoals Overmars, van Basten en van der Sar.

Uiteraard gaf hij ons als tip mee wat voor oplichtingspraktijken er momenteel speelden. Dat wij niemand zomaar moeten vertrouwen, goed op onze paspoorten moesten letten en geen drugs moesten aannemen. Wij werden vervolgens gedropt bij ons hotel, midden in Chinatown.
image

En dat was even aanpassen. Het is niet alsof wij niet gewend zijn grote steden zoals Kuala Lumpur te bezoeken, maar de afgelopen week was het alsof wij eerst op Texel zaten en nu ineens midden in Amsterdam waren beland. Het voelde beklemmend. Maar gelukkig konden wij een restaurant vinden waar wij het veilig achten om te eten. Snel de 7-11 binnen om wat chippies en drinken in te slaan, want de volgende toertocht door Kuala Lumpur stond de volgende dag in de planning!