Apenheul

Katten hier, katten daar, katten overal. Maar daarvoor reis je niet 1000en kilometers. Wat wij graag wilde zien was de bedreigde Neusaap. Daarvoor moet je wel wat moeite doen.

Tony stond al vroeg in de ochtend op ons te wachten met zijn busje om ons naar een natuurpark te brengen. Op een klein uurtje rijden en een kwartiertje varen in een gammel bootje met iets teveel pk’s achterin, kwamen wij aan bij Bako National Park. In dit kleine natuurreservaat leven allerlei dieren, waaronder verschillende aapsoorten. Van de kleine brutale Makeken die alles jatten wat los en vast zit, tot aan de beroemde Neusaap.

image

De Makaken hangen vooral rond bij het toeristencentrum, omdat het daar het makkelijkste is om aan voedsel te komen. Zij onderzoeken alles, van lege blikjes tot tassen. Zodra je voedsel of een blikje fris onbeheerd laat, of er even niet op let, dan grijpen ze het en rennen er trots mee weg. Ze worden door de begeleiding weggejaagd, maar ze blijven deze apenstreken vertonen.

image

De wat moeilijkere te spotten apen zijn de Neusapen. Deze leven vooral hoog in de bomen waardoor ze bijna niet te zien zijn. Gelukkig wist Tony waar hij op moest letten en wist er toch 2 te spotten.

image

Dat was het lange, stijle, en vooral moeilijke begaanbare looppad zeker waard!
image

Na een uur lopen kwamen wij aan op een privéstrand. Helaas was er te weinig tijd om een lekkere duik te nemen, anders hadden wij dat zeker gedaan.
image

Er stond ons namelijk nog een boottripje te wachten. Deze bracht ons naar het monument van het park, de grote eenzame rotspartij midden in de Chinese zee.
image

Door de lage waterstand was het helaas niet mogelijk om de boot normaal aan te meren, waardoor de schoentjes uit moesten en we een stukje door de zee moesten banjeren. Uiteraard pleurde Oscar bijna bij het instappen de zee in.

Na het rondje eiland stond ons een lunch te wachten, waarbij de hongerige Makaken natuurlijk ons goed in de gaten hielden. Gelukkig waren zij niet brutaal genoeg om ons eten te jatten. Daarna hebben wij nog andere route belopen. Vermoeid van de tochten keerden wij weer terug naar het toeristencentrum waar de boot weer op ons wachten. En ja, je raadt het al, we mochten weer via het water de boot in. Dit keer ging het gelukkig wel in 1 keer goed.

image

De avond stond in het teken van lekker eten en een goed glas bier. Helaas kozen we een Chinese pizzeria uit waarvan de pizza’s beter gebruikt konden worden als freesbee. Maar dat mocht de pret niet drukken, want wij hadden honger voor 2.

Wij konden het helaas niet te laat maken, want de volgende dag stond een langere trip op ons te wachten richting Batang Ai. Een afgelegen reservaat waar de originele koppensnellers nog wonen. Maar eerst gaan we langs een opvangcentrum waar Orang-oetans worden opgelapt en terug de natuur in worden geholpen. Gelukkig voor ons komen ze vaak in de buurt van het opvangcentrum om te eten!