Een Aso berg….

Welkom in Kumamoto, een stad die alleen een berg, een kasteel en een grote tuin heeft. Oftewel een boerengat. Ik heb ook geen idee waarom de Lonely Planet er zo lovend over is, maar dat heb ik wel vaker. Waarvoor we echter gekomen zijn, dat ligt een klein uurtje verderop van dit slaapstadje, namelijk Mount Aso!

Mount Aso is een actieve vulkaan die af en toe nog wat van zich laat merken. Zo is hij afgelopen januari nog uitgebarst.  Het is altijd een gok of je hem mag beklimmen, of met het kabelbaantje naar boven mag. Continu wordt gemeten of er niet teveel zwaveldioxide in de lucht zit en of de wind wel de goede kant op staat. Er is namelijk een kans dat je niets ziet vanwege de continue damp die uit de vulkaan komt.IMG_7635

Al is de reis naar de berg ook een leuke onderneming. In het lokale dieseltreintje waarop heel groot de mascotte pronkt (Aso-boy, een hondje), krijg je al het gevoel alsof je er in een boedeltreintje uit de Zwitserse alpen komt aangereden. De treinrit duurt een klein uurtje en doet nog wat kleine dorpjes aan. Waarvan dan de leukste is dat hij het dorpje inrijdt, om vervolgens weer achteruit te rijden omdat het spoor domweg ophoudt. Eenmaal ver genoeg naar achteren gereden, dan gaat het spoor verder omhoog en rijdt hij verder.

Eenmaal aangekomen op het station is iedereen verplicht om een kaartje te kopen voor de busrit naar de vulkaan toe. Wij hadden de mazzel dat we voorin de trein zaten en daardoor voorin de rij stonden. Die hielden we professioneel op, omdat de automaat alleen briefjes van 1.000 slikte en niet groter. Buschauffeur was natuurlijk boos, omdat hij door ons IMG_7673veel te laat vertrok. Tijdens de busrit wordt je langs de andere, niet actieve, vulkanen gereden. Wat voor ons vrij normaal is en voor Japanners niet, is dat het daar stikte van de koeien. En koeien oormerken ze niet, nee, ze schrijven de nummers op hun buik met verf.

Nadat de buschauffeur iedereen uit zijn bus had gekieperd, kon de laatste horde van de reis worden genomen. Je kan naar boven lopen, of met een extreem langzaam kabelbaantje naar boven. Na bijna 2,5 uur stonden we dan eindelijk op de vulkaan en dat merkte je meteen. De zwavel hing goed in de lucht, maar was niet vervelend. Het rook alsof iemand continue lucifers afstak. De vulkaan zelf was lekker actief. Hij pufte lekker weg en dat ging gepaard met een flinke dikke witte pluim. Omdat de vulkaanmond het hoogste punt in de omgeving was en voor Japanse begrippen vrij hoog ligt (1200 meter boven zeeniveau), waaide het daar verschrikkelijk hard. Dat zorgde voor het eerst ervoor dat we het koud hadden in Japan!

Verder dan de vulkaanmond is er verder weinig te doen in de buurt. Je kan paardje rijden, het museum bezoeken en heel veel eten. Paardje rijden kunnen we in Nederland ook, en vlees moet je natuurlijk mals houden. Het museum gaat natuurlijk over de natuur die zich heeft gevormd rondom de vulkaan, de soort stenen die je kan vinden etc etc. Het was wel aardig, maar dat kwam meer omdat alles lawaai maakt zodra je op het knopje drukt dat het wat moet gaan doen. Het is vooral allemaal erg gedateerd, net zoals veel hier in het zuid-westen van Japan.IMG_7633

Maar dat is niet erg, dat gaf ons een kans om weer een in ouderwets boedeltreintje te gaan zitten. De volgende stop is Nagasaki, waar we op zoek gaan naar de Hollandse invloeden en de gevolgen van de tweede nucleaire bom.