1 Dollah is good for you

We werden om 7 uur al opgehaald om naar de boot te gaan. IMG_3663 Na de zoveelste Nederlanders opgehaald te hebben, deze keer kakkers uit ‘t Gooi, waren we dan eindelijk onderweg naar Cambodja. Anderhalf uur later kwamen we bij de grens aan. Dit bleek eerst een huisje te zijn om Vietnam uitgestempeld te worden en 100 meter varen verderop 2 gasten die de visums in het paspoort plakten, daarna een loket waar je nog een stempel kreeg en dan nog een laatste controle voordat we de boot weer op gingen. Uiteindelijk duurde het hele circus een half uur. Maar dan ben je er nog niet. Vanaf de grens is het nog zo’n 4 uur varen naar Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Omdat we al 2 dagen op de Mekong Delta hadden rondgevaren was de bootreis weinig interessant. De mensen langs de rivier leven op dezelfde wijze als die in Vietnam, huizen op palen met een zooi vee en cocospalmen. Het maffe is dat hier met twee verschillende valuta betaald kan worden. Ze hebben natuurlijk hun eigen geld de Riel, maar alles wordt in elk geval voor toeristen afgerekend in Dollars. Zelfs de pinautomaten geven alleen dollars!IMG_3668

Ons hotel in Phnom Penh was een oud Frans koloniaal gebouw, binnen een kwartier lopen van de meeste bezienswaardigheden. Omdat we voor morgen al een gids geregeld hebben om naar de Killing Fields en de S21 prison te gaan zijn we eerst naar Wat Phnom gegaan. Dit was iets verder weg, ongeveer een half uur lopen vanaf ons hotel. De heenweg zijn we via de rivier gelopen. Langs de boulevard zijn veel cafés en restaurants te vinden die uiteraard op de toeristen gericht zijn. Goed om te weten dat we daar geen authentieke Khmergerechten gaan vinden!IMG_3673Eenmaal bij de tempel blijkt deze op een ‘heuvel’ te liggen. Helaas niet hoog genoeg voor een mooi uitzicht over de stad, maar wel mooi gedecoreerd en gelukkig de moeite waard. Buiten wordt je wel direct geconfronteerd met het verleden van Cambodja. Er zijn verschillende gehandicapte mensen die om geld bedelen, omdat ze hun benen kwijt zijn geraakt door een van de vele landmijnen die het land nog rijk is.

Hierna zijn we naar de Central Market gelopen. Zoals bij alle markten die we hiervoor hebben bezocht is het er erg druk en kan je er van allerlei meuk kopen. Het gedeelte waar ze voedsel verkopen is het interessantst, daar komt voornamelijk de lokale bevolking. Supermarkten zoals wij die in Nederland kennen, hebben ze hier niet. Voor vers voedsel is dit dan ook ‘the place to be’. Het is erg leuk om te zien hoe zij dealtjes met elkaar maken en eigenlijk dezelfde tactieken gebruiken als wij!

Onderweg naar het hotel kwamen we veel feestvierende Cambodjanen tegen. Van snoeiharde muziek in tentjes tot rondracende pick-ups en scooters met vlaggetjes. Er is hier duidelijk iets groots gaande. Gelukkig kon de receptioniste van ons hotel ons vertellen dat er de 28ste verkiezingen zijn en dat dit hun manier is om steun te betuigen aan hun partij en om nieuwe leden te werven. Er doen 8 partijen mee aan de verkiezingen, maar er zijn 2 die de show stelen; de Cambodian People’s Party en de Cambodian National Rescue Party.

Voor avondeten wilde ik graag lokaal voedsel en Oscar wilde graag een burger. Klinkt lastig, maar de oplossing lag bij de Laughing Fatman. Een restaurant waar ze goede burgers en traditioneel Khmer-gerechten hebben. Het wordt gerund door een familie en dat merk je in de service en de prijs. We hebben hier echt heerlijk gegeten! Jammer van de jonge kinderen die hier om de haverklap binnenkomen om hun meuk te verkopen. Van zelfgemaakte armbandjes tot gekopieerde boeken ze zeulen het allemaal van restaurant naar restaurant in de hoop iets te verkopen met de vraag: ‘1 dollah good for you?’