DMZ en wat doet onze vlag daar?

Ontnuchteren en een kater hebben met 40 graden is geen pretje. Gelukkig was het de gehele reis gemiddeld 35 graden, een strak blauwe lucht  en bijna geen wind. Owja, en airco in de auto!


Maar dat mocht de pret niet drukken, wij gingen eindelijk waarvoor we onder meer naar Korea gingen, we gingen naar Panmunjeom, de stad dicht bij de DMZ! Zoals President Clinton ooit eens zei: “The scariest place on Earth”. Na een uurtje of twee rijden kwamen we bij de laatste checkpoint aan. Onze begeleiders werden een beetje zenuwachtig naarmate de tijd strekte. Achteraf zagen wij dat zij hun ID en persoonskaart moesten inleveren. Deze kregen ze pas terug toen ze vertrokken. De regering is zelfs bang dat de tourguides er van door gaan tijdens een toer.

Ondertussen moesten wij in een toeristenwinkel wachten totdat hun klaar waren. Na een kwartiertje mochten we dan verder maar we moesten lopend over de grens en daar pas weer in de auto stappen die geparkeerd in een geul stond. Grote rotsblokken hingen over de rand van de geul om ervoor te zorgen dat er geen auto meer door kan. Zelfs tanks kunnen er niet door.

Na precies 1 minuut rijden werden we weer de auto uit gegooid. We gingen naar het huis waar de Koreaanse oorlog tegen Japan door middel van een staakt het vuren is beëindigd. De tekeningen en foto’s aan de muur vond ik persoonlijk interessanter.

Op naar de The Republic of Korea’s Freedom Gebouw, de plek waar Noord en Zuid bij elkaar komen om te praten met elkaar en afentoe een familiereunie houden. En wat zien we daar, de Nederlandse vlag aan de Zuid Koreaanse kant! Maar waarom hangt hij daar? Dat wisten de soldaten niet, onze begeleiding ook niet en wij ook niet!

 

Kennelijk hebben wij onder de VN vlag 5000 soldaten gestuurd die al een medaille kregen als ze 30 dagen of langer in Korea zaten. Er vielen 122 doden, 3 waren vermist waarvan er 1 filmster is geworden. Zo groot dus dat wij het niet eens behandelen tijdens onze Geschiedenislessen.

Daarna mochten we op het bordes nog even naar Zuid Korea kijken. Helaas haalt Zuid Korea zijn soldaten weg en gooit zijn bordes leeg als er Noord Koreanen komen. Terwijl Noord Korea altijd zijn soldaten laat staan als er Zuid Koreaanse toeristen komen. De trollen…

Na de bordesscene werden we weer door de DMZ geloodst en naar een park gebracht. Hoewel er een paar procent Boeddistisch is en 1 procent Christelijk, hebben ze toch nog een tempel staan. De echte reden dat wij naar het park moesten was dat er een huis van Kim Il Sung stond. Snel weg dus, waar wij nog een blik van wilde paarden(!) krijgen.

Alsof wij nog niet genoeg propagande hadden gezien, werden wij nog snel gedropt bij het in beslag genomen spionageboot die oorspronkelijk van de Amerikanen was en onder Duitse vlag vaarde. In een snikhete romp van het schip werden we getrakteerd op een 15 minuten film over hoe de Koreanen de boot binnenvielen, de 11 maanden durende onderhanderlingen over de inzittende en hoe de Pueblo (de naam van het schip) er toen uitzag. Daarna kregen we vol trots een rondleiding door het schip, die wel een likje verf mag gebruiken.

En op het einde de klapper van de dag, we mochten weer naar ons 4 sterren hotel in Pyonyang, en omdat we de kamer zo goed vonden kregen we weer dezelfde kamer! Joepie! En precies in dezelfde staat waar we het 2 nachten terug achter hadden gelaten. Maar de douche was warm en de elektriciteit viel dit keer maar 1 keer uit dus we hadden mazzel.